Logistykę tego dnia wyznacza przede wszystkim nierówny dostęp do wody. Potwierdzone punkty znajdują się w okolicach 6,3 km, 18,1 km oraz 22,5 km. Między dwoma wcześniejszymi wypada niemal 12 km bez kolejnego potwierdzonego miejsca poboru. Końcowy punkt leży już blisko mety. Taki układ dobrze pokazuje, że obecność zaplecza w mijanych miejscowościach nie przekłada się na jego równomierne rozmieszczenie na całej trasie.
W San Martín zaplecze jest umiarkowane, natomiast wyraźne skupienie usług pojawia się w Hospital de Órbigo. Dalej następuje długi odcinek bez podobnej koncentracji punktów handlowych i gastronomicznych. Dopiero w San Justo de la Vega znów dostępne jest umiarkowane zaplecze, a jego większe zagęszczenie przypada na końcówkę w Astordze. Najdłuższa przerwa między skupieniami usług jest zbliżona długością do najdłuższej luki między potwierdzonymi punktami wody. Z tego powodu można zabrać jedzenie na drogę i nie opierać planu dnia na zakupach dokonywanych po drodze.
Cały etap ma około 24 km. Po wyjściu z miejscowości startowej trasa prowadzi do Hospital de Órbigo, które stanowi główny punkt orientacyjny początkowej części dnia. Następnie szlak przechodzi przez odcinek z rozproszonym zapleczem. Przed San Justo de la Vega niemal przy samym przebiegu znajduje się Crucero de Santo Toribio, pomocne w rozpoznaniu położenia na trasie. Dalej droga prowadzi przez San Justo de la Vega ku Astordze, gdzie na końcowym fragmencie ponownie pojawia się gęstsze zaplecze.
Przy planowaniu zakończenia etapu trzeba zwrócić uwagę na położenie noclegu względem szlaku. Część obiektów znajduje się ponad 2 km od jego przebiegu, więc przy wyborze miejsca można sprawdzić dokładną lokalizację oraz punkt, w którym trzeba zejść z oznakowanej drogi. Sam profil wysokościowy nie wymaga wskazywania jednego konkretnego fragmentu: suma podejść na całej trasie wynosi 157 m, a suma zejść 149 m. Zmiany wysokości rozkładają się w obrębie całego etapu, bez przypisywania ich poszczególnym miejscowościom.
