Kulminacja tego dnia znajduje się na wysokości 1508 m, a cały odcinek ma około 26,5 km. To etap o wysokim profilu wysokościowym: suma podejść wynosi 247 m, natomiast suma zejść aż 1144 m. Bilans wysokości wyraźnie przesuwa się więc w stronę obniżania poziomu, choć obecność podejść pokazuje, że przebieg nie jest jednostajnym spadkiem. Największe znaczenie ma tu łączna skala zejść, odczuwalna na przestrzeni całego etapu, a nie tylko pojedynczego fragmentu.
Z Foncebadón szlak prowadzi kolejno przez Manjarín, El Acebo i Molinaseca, po czym kończy się w Ponferradzie. Te miejscowości porządkują przebieg dnia, ale odstępy między nimi nie są równe. Manjarín pojawia się jeszcze w początkowej części trasy, El Acebo wyznacza dalszy punkt orientacyjny, a Molinaseca poprzedza końcowe dojście do miasta. Meta znajduje się w dużym ośrodku, co wyraźnie odróżnia zakończenie tego etapu od jego górskiego początku. Przejście łączy zatem wysoki profil pierwszej części całego układu wysokościowego z miejskim finałem.
Potwierdzone punkty wody występują przed Manjarín, w rejonie El Acebo, dalej na trasie oraz krótko przed Molinaseca. Najdłuższa przerwa między nimi ma nieco ponad 9 km i przypada między pierwszym a kolejnym takim miejscem. Zaplecze jest skupione punktowo w kilku częściach etapu, a nie rozłożone równomiernie wzdłuż całego przebiegu. Najdłuższy odcinek bez potwierdzonego zaplecza ma blisko 7 km. Poszczególne miejscowości pełnią więc rolę wyraźnych punktów logistycznych, rozdzielonych dłuższymi fragmentami szlaku.
Przy planowaniu zakończenia dnia trzeba zwrócić uwagę na położenie noclegu względem właściwej trasy. Część obiektów znajduje się ponad 2 km od jej przebiegu, dlatego warto sprawdzić dokładną lokalizację wybranego miejsca oraz punkt, w którym należy zejść ze szlaku. Pomocne w orientacji są także obiekty stojące niemal przy drodze: niedługo po wyjściu z Foncebadón znajduje się zbiornik wody pitnej, a w El Acebo miejscowy kościół. Oba pozwalają powiązać przejście przez miejscowości z czytelnymi punktami przy trasie.
