Santiago jest celem dnia, a dojście do dużego ośrodka wyznacza charakter całego odcinka. Z O Pedrouzo prowadzi do niego około 20 km szlaku. Początek pozostaje związany z mniejszą miejscowością etapową, natomiast końcowe kilometry stopniowo wprowadzają pielgrzyma w strefę miejską. Układ zaplecza również podporządkowany jest temu przejściu: usługi nie tworzą jednego ciągłego pasa, lecz skupiają się w kilku wyraźnych częściach trasy.
Przy wyjściu z O Pedrouzo zaplecze jest umiarkowane. Po początkowym odcinku, w rejonie O Amenal i dalej w stronę Amarelle, jego zagęszczenie rośnie i utrzymuje się przez znaczną część środkowego przebiegu. Później następuje odcinek z mniejszą liczbą usług, po którym zaplecze ponownie staje się gęste na dojściu do celu. Taki rozkład sprawia, że etap ma dwa główne skupienia obsługi rozdzielone przerwą. Nie jest to zatem sytuacja, w której punkty usługowe pojawiają się równomiernie od startu aż do miasta.
Potwierdzone miejsca z wodą znajdują się mniej więcej na 8,9 km, 14,2 km i 17,3 km. Najdłuższa luka między startem a takim punktem ma blisko 9 km, natomiast w końcowej części kolejne miejsca leżą już bliżej siebie. Osobną kwestią są noclegi. Część obiektów przypisanych do tego etapu znajduje się dalej niż 2 km od przebiegu szlaku, dlatego przed wyborem konkretnego miejsca można sprawdzić jego dokładne położenie oraz punkt, w którym trzeba zejść z oznakowanej drogi. Ma to znaczenie zwłaszcza przy planowaniu noclegu poza bezpośrednim sąsiedztwem drogi dojścia do miasta.
W orientacji pomagają kolejne miejscowości: najpierw O Amenal, następnie Amarelle, a dalej A Esquipa. Wyznaczają one czytelną kolejność przejścia od początkowego skupienia usług przez środkową część etapu ku rozbudowanemu zapleczu przed metą. Po ostatniej z nich coraz wyraźniej zaznacza się związek trasy z dużym ośrodkiem docelowym. Finał nie jest oddzielnym, pozbawionym obsługi dojściem, lecz częścią odcinka, na którym punkty usługowe ponownie występują gęsto i towarzyszą wejściu do Santiago.
