Opuszczając Santander, miejski początek ustępuje etapowi, którego głównym tematem staje się duży dystans i rozkład zaplecza na całej trasie. Do przejścia jest około 37 km, a przebieg tworzy długa sekwencja odcinków miejskich, podmiejskich i łączących kolejne miejscowości. Bilans wysokości obejmuje sumę podejść 437 m oraz sumę zejść 363 m. Najwyższy punkt etapu znajduje się na poziomie 123 m.
Przebieg porządkują kolejne miejscowości: najpierw Peñacastillo, dalej Santa Cruz de Bezana, a następnie Arce. Meta znajduje się w Santillana. Te punkty dzielą trasę na wyraźne części i jednocześnie pokrywają się z kilkoma skupieniami usług. Między nimi pojawiają się jednak dłuższe odcinki, na których zaplecze jest znacznie mniej rozbudowane albo nie występuje.
Pierwsze skupienie usług obejmuje początek etapu i wyjście z dużego ośrodka. Po przerwie zaplecze ponownie staje się gęste w rejonie drugiej z wymienionych miejscowości, a kolejne wyraźne skupienie przypada na środkową część trasy. W dalszym przebiegu występuje jeszcze odcinek z umiarkowanym zapleczem. Najdłuższa przerwa bez potwierdzonych usług ma niemal 9 km, więc ich rozmieszczenie nie jest równomierne mimo kilku dobrze wyposażonych fragmentów.
Podobny układ tworzą punkty wody. Pierwszy znajduje się przy starcie, a następne przypadają w przybliżeniu na 8., 17., 23. i 30. kilometr. Odstępy między nimi są różne, przy czym najdłuższa potwierdzona luka ma nieco ponad dziewięć kilometrów. Rozmieszczenie wody częściowo odpowiada skupieniom zaplecza, ale nie tworzy regularnego ciągu na całej długości etapu.
Orientację w początkowej części ułatwiają obiekty sakralne położone blisko szlaku: kościół niedługo po wyjściu z centrum oraz niewielki obiekt przydrożny przed pierwszą z wymienionych miejscowości. Dalej podstawowymi punktami odniesienia pozostają kolejne ośrodki na trasie. Układ etapu tworzą więc naprzemiennie fragmenty z gęstym zapleczem, krótsze skupienia usług oraz długie przerwy między nimi.
