Zaopatrzenie w wodę trzeba przygotować jeszcze przed wyjściem. Etap ma około 18,5 km, a na całym jego przebiegu nie ma potwierdzonego punktu, na którym da się oprzeć plan dnia. Luka bez potwierdzonej wody obejmuje pełne 18,5 km, czyli od początku aż do końca trasy. Z tego powodu należy ruszyć z pełnym zapasem, wystarczającym na cały odcinek. Po drodze nie ma pewnego miejsca, w którym można uzupełnić butelki i potraktować je jako element zaplanowanego zaopatrzenia.
Zaplecze skupia się przy początku etapu w Soto de Luiña i ma tam umiarkowany zakres. Dalej rozpoczyna się długi odcinek bez skupienia usług, ciągnący się niemal do mety. Jedzenie trzeba więc zabrać ze sobą, a planu dnia nie opierać na zakupach w trakcie marszu. Dotyczy to zarówno większego posiłku, jak i drobnego uzupełniania prowiantu. Układ usług jest wyraźnie jednostronny: możliwości zaopatrzenia koncentrują się na starcie, natomiast zasadnicza część drogi pozostaje poza takim zapleczem.
Przebieg prowadzi z Soto de Luiña do Cadavedo. Obie miejscowości wyznaczają podstawowe punkty orientacyjne dnia, ale pomiędzy nimi nie ma potwierdzonego zaplecza, które zmieniałoby przyjęty wcześniej plan zaopatrzenia. Początek odcinka jest zatem miejscem, w którym zamyka się kwestie wody i jedzenia na całą trasę. Po opuszczeniu miejscowości trzeba korzystać z tego, co zostało zabrane, bez zakładania zakupów ani uzupełnienia płynów po drodze.
Bilans wysokości obejmuje sumę podejść wynoszącą 720 m oraz sumę zejść równą 610 m. Są to wartości skumulowane dla całego etapu, a nie pojedyncza różnica między początkiem i końcem. Przebieg schodzi do wysokości 24 m i osiąga maksymalnie 630 m, przy czym wartości te nie wskazują położenia konkretnych podejść ani zejść. Profil należy odczytywać łącznie z logistyką etapu: zapas wody i jedzenia jest niesiony przez cały odcinek, niezależnie od kolejnych zmian wysokości.
