Portugalete wyznacza początek około 27 km drogi do Castro Urdiales i od razu nadaje etapowi miejski kontekst. Start znajduje się w dużym ośrodku, gdzie zaplecze jest gęste, a ulice i zwarta zabudowa stanowią pierwsze punkty odniesienia. Początkowy odcinek skupia ciągły zestaw usług. Później ich rozmieszczenie zmienia się na bardziej odcinkowe: pojawiają się kolejne skupienia, lecz rozdzielają je fragmenty bez podobnego zaplecza. Charakter dnia nie opiera się więc na jednym nieprzerwanym ciągu miejscowości, mimo wyraźnego miejskiego początku i mety w następnym większym ośrodku.
Pierwszym punktem w rytmie osadniczym jest Ortuella. Dalej zabudowa przeplata się z dłuższymi odcinkami między skupieniami usług, a Ontón sygnalizuje wejście w późniejszą część etapu. Profil zamyka się między poziomem morza a wysokością 161 m. Suma podejść wynosi 525 m, natomiast suma zejść 565 m. Wartości te opisują cały bilans wysokości dnia, bez przypisywania poszczególnych podejść i zejść do konkretnych miejsc. Dzięki temu rytm etapu wyznaczają przede wszystkim kolejne miejscowości, przerwy między usługami oraz przejście od strefy miejskiej do mety.
Po gęstym zapleczu na początku następuje umiarkowane skupienie usług, a kolejne wyraźne zagęszczenie przypada na środkową część trasy. Dalej zaplecze ma już charakter punktowy. Najdłuższy odcinek bez usług liczy 7,24 km. Punkty wody tworzą osobny układ: znajdują się przy początku, w rejonie pierwszej miejscowości, dwukrotnie w środkowej części oraz ponownie bliżej końca. Najdłuższa przerwa między potwierdzonymi punktami wody wynosi 8,65 km. Rozmieszczenie wody i usług nie pokrywa się na całej długości, dlatego oba elementy tworzą dwa różne rytmy logistyczne.
W środkowej części czytelnym punktem orientacyjnym jest Itsaslur, położony niemal bezpośrednio przy szlaku. Za nim układ usług staje się rzadszy, a dalszy przebieg porządkują kolejne miejscowości i przejście przez Ontón. Końcowy odcinek prowadzi już w stronę miejskiej mety. Całość spina więc duży ośrodek na początku, kilka oddzielnych skupień zaplecza po drodze oraz ponowne wejście w zabudowę u kresu etapu.
