Woda jest potwierdzona na początku etapu, około 0,4 km, a następnie w punktach położonych mniej więcej na 5,4 km i 9 km. Kolejne potwierdzone miejsce znajduje się dopiero przy końcu drogi, około 22,3 km. Między tymi punktami wypada luka licząca około 13 km. Przed wejściem na ten odcinek warto więc uzupełnić wodę. Wcześniejsze punkty są rozmieszczone w obrębie miejskiej części trasy, natomiast później nie ma potwierdzonego miejsca uzupełnienia zapasu aż do okolic mety.
Zaplecze przez większą część odcinka wychodzącego z Lizbony jest gęste. Wiąże się to z przebiegiem przez duży ośrodek i kolejne fragmenty zwartej zabudowy. Dalej usługi wyraźnie się rozrzedzają, a w końcowej części mają już charakter punktowy. Po drodze występuje też dłuższy odcinek bez zaplecza. Gęstość usług na początku nie zmienia układu potwierdzonych punktów wody: przy planowaniu zapasu podstawowe znaczenie ma właśnie długa przerwa po ostatnim z miejskich punktów.
Cały etap ma około 22 km. Z Lizbony szlak prowadzi przez miejskie dzielnice i sąsiednie miejscowości, stopniowo kierując się ku Alpriate. Beato pomaga rozpoznać początkową część dnia, natomiast Sacavém wyznacza dalszy etap wychodzenia z obszaru o gęstym zapleczu. Taki układ miejscowości porządkuje przebieg bez potrzeby przywoływania wszystkich pośrednich punktów. Na początku łatwo odnosić położenie szlaku do zabudowy miejskiej; później większego znaczenia nabiera kontrolowanie przebiegu między kolejnymi oznaczeniami trasy.
Profil wysokościowy zamyka się w niedużym zakresie, a suma zejść jest nieco większa od sumy podejść. Nie zmienia to głównej kwestii organizacyjnej tego dnia, którą pozostaje rozmieszczenie wody. Osobnej uwagi wymaga nocleg: część obiektów znajduje się dalej niż 2 km od przebiegu szlaku. Przed końcem etapu należy sprawdzić dokładną lokalizację wybranego miejsca oraz punkt, w którym trzeba zejść z oznaczonej drogi. Pozwala to uniknąć szukania właściwego kierunku dopiero po dotarciu w okolice Alpriate.
