Redondela jest celem dnia, a wejście do miasta oznacza powrót do gęstego zaplecza po odcinkach, na których usługi pojawiają się w oddzielnych skupieniach. Z O Porriño prowadzi tu około 16 km szlaku. Początek ma zwartą strefę usługową, potem jej ciągłość zanika, a kolejne punkty koncentrują się tylko w wybranych miejscach środkowej części etapu. Przed metą zaplecze znów staje się gęste i utrzymuje się na wejściu do miasta. Układ miejscowości wyznacza więc wyraźny rytm przejścia, ale nie tworzy nieprzerwanego pasa usług.
Po opuszczeniu zabudowy punktem pośrednim jest O Castro, za którym trasa prowadzi dalej przez kolejne niewielkie miejscowości. Abelleira przypada mniej więcej na środkową część etapu, natomiast Padrón sygnalizuje wejście w końcowy odcinek przed celem. Umiarkowane zaplecze występuje w kilku skupieniach pomiędzy strefą początkową i końcową. Rozdzielają je fragmenty bez usług, a najdłuższy z nich ma 3,64 km. Poszczególne miejscowości są przez to czytelnymi punktami orientacyjnymi także wtedy, gdy między nimi nie ma kolejnych lokali lub innych elementów zaplecza.
Profil obejmuje zarówno podejścia, jak i zejścia. Suma podejść wynosi 288 m, a suma zejść 310 m. Nie są one przypisane do jednego wskazanego fragmentu, lecz składają się na cały przebieg między początkiem i metą. W połączeniu z rytmem zabudowy tworzy to etap, na którym zmieniają się nie tylko wysokości, ale również charakter otoczenia szlaku: od zwartej strefy usługowej przez rozdzielone skupienia po ponowne zagęszczenie zaplecza przed wejściem do celu.
Potwierdzone punkty wody znajdują się przy początku, dalej w środkowej części trasy oraz ponownie w rejonie mety. Najdłuższa przerwa między nimi wynosi 6,24 km, co pokazuje, że ich rozmieszczenie nie jest równomierne. Osobną kwestią pozostają noclegi. Część obiektów przypisywanych do tego etapu leży ponad 2 km od przebiegu Camino, dlatego przed wyborem miejsca należy sprawdzić jego dokładne położenie oraz punkt, w którym trzeba zejść ze szlaku. Ma to znaczenie zwłaszcza po dotarciu do końcowej, gęściej obsługiwanej strefy, gdzie samo przypisanie obiektu do miasta nie przesądza o jego bliskości względem trasy.
