Około 31 km dzieli początek dnia w Oviedo od dojścia do San Juan. Duży dystans łączy się tu z nierównomiernym rozkładem zaplecza: na starcie jest ono gęste, później pojawia się w kilku skupieniach, rozdzielonych dłuższymi odcinkami bez usług. Najdłuższy taki odcinek ma około 7 km. Logistykę etapu określa więc nie tylko jego długość, lecz także położenie kolejnych miejsc z podstawowym zapleczem.
Początek prowadzi przez duży ośrodek miejski, gdzie usługi skupiają się blisko trasy. Po wyjściu z Oviedo ich rozmieszczenie szybko staje się rzadsze. Około 4 km od startu szlak przechodzi przez San Llázaro Paniceres, a po mniej więcej 8 km przez Llorianę. Są to czytelne punkty porządkujące początkową część dnia i przejście od zwartej zabudowy do kolejnych miejscowości na trasie.
Dalszy przebieg przynosi zaplecze punktowe, a następnie umiarkowane skupienie usług w środkowej części etapu. L’Escampleru, osiągane po około 12 km, stanowi kolejny wyraźny punkt orientacyjny. Potwierdzone miejsca z wodą są rozmieszczone w kilku częściach trasy, jednak odstępy między nimi nie są równe. Najdłuższa luka bez potwierdzonego punktu wody wynosi 8,5 km, co dobrze pokazuje zmienny charakter zaplecza na całym dystansie.
Bilans wysokości etapu obejmuje sumę podejść wynoszącą 570 m oraz sumę zejść równą 583 m. Profil składa się z powtarzających się zmian wysokości, rozłożonych na całym przebiegu, bez przypisywania głównych podejść lub zejść do konkretnych miejscowości. W połączeniu z długością trasy tworzy to dzień, w którym kolejne odcinki miejskie, podmiejskie i pozamiejskie następują po sobie aż do końcowego dojścia.
Przy planowaniu mety istotne jest położenie noclegu względem znakowanego przebiegu. Część obiektów znajduje się dalej niż 2 km od szlaku, dlatego warto wcześniej sprawdzić dokładną lokalizację wybranego miejsca oraz punkt, w którym trzeba opuścić trasę. Samo dotarcie do San Juan nie zawsze zamyka całą drogę do noclegu; końcowe dojście może przebiegać poza właściwym Camino.
