Wyjście z San Romao od razu zmienia charakter dnia: zaczyna się długi, około 28-kilometrowy etap, na którym dystans łączy się z nierównym rozkładem zaplecza. Profil całej trasy obejmuje sumę 513 m podejść oraz sumę 648 m zejść. Te wartości opisują łączny bilans wysokości, bez przypisywania wzniesień i obniżeń konkretnym częściom drogi. O przebiegu dnia decydują tu przede wszystkim znaczna odległość do Melide oraz długie przerwy między skupieniami usług.
Niedługo po starcie szlak prowadzi przez Castrelo, które stanowi pierwszy czytelny punkt na trasie. Dalej kolejnym miejscem orientacyjnym jest O Pacio. Znajdująca się tam Igrexa de Santa María de O Pacio leży tuż przy drodze i pomaga potwierdzić położenie bez schodzenia z przebiegu etapu. Za tą częścią trasy miejscowości i pojedyncze punkty przy szlaku nie tworzą już regularnego ciągu zaplecza prowadzącego aż do celu.
Na początku usługi mają charakter punktowy. Po kilku kilometrach pojawia się kolejne niewielkie skupienie, a następnie odcinek z umiarkowanym zapleczem. Później zaczyna się długa część etapu bez skupienia usług, ciągnąca się przez prawie 20 km. Wyraźnie gęstsze zaplecze występuje dopiero przy wejściu do Melide. Z tego powodu dobrze wcześniej przygotować zapasy, zabrać jedzenie i nie opierać planu dnia na zakupach po drodze.
Potwierdzone punkty wody są rozmieszczone nierównomiernie. Pierwszy przypada około 0,7 km od startu, następne około 11,1 km, 16,5 km i 21,2 km, a ostatni około 27,8 km, już niedaleko końca etapu. Najdłuższa przerwa między takimi punktami przekracza 10 km. Ich układ dobrze pokazuje logistyczny charakter drogi: na początku i w środkowej części dostęp do wody nie tworzy regularnej sekwencji.
Końcowe kilometry prowadzą ku Melide, gdzie rozproszone wcześniej usługi przechodzą w zwarte zaplecze miasta. Cały etap ma więc wyraźną konstrukcję: punktowe możliwości na początku, umiarkowane skupienie w dalszej części, długi odcinek bez koncentracji usług i dopiero na finiszu ich większe nagromadzenie. Przy takiej długości trasy wcześniejsze przygotowanie jedzenia ma większe znaczenie niż liczenie na zakupy w kolejnych miejscowościach.
