Markina-Xemein wyznacza początek około 25-kilometrowego etapu do Gerniki. W bezpośrednim sąsiedztwie szlaku zaplecze jest tu gęste, lecz dalej usługi przestają tworzyć regularny ciąg. Na odcinku prowadzącym w stronę Ziortza-Bolibar pojawiają się jedynie punktowe skupienia. Jedno z nich wypada jeszcze przed miejscowością, kolejne w jej rejonie. Taki układ sprawia, że początkowa część trasy wyraźnie różni się pod względem zaplecza od samego wyjścia z Markiny.
Za Ziortza-Bolibar szlak prowadzi w kierunku Munitibar. W tej miejscowości zaplecze jest umiarkowane, ale nie zapowiada regularnego dostępu do usług na dalszej trasie. Później zaczyna się długi odcinek bez ich skupienia, ciągnący się przez znaczną część drogi ku Gernice. Najdłuższa taka przerwa ma 12,87 km. Z tego powodu dobrze zabrać jedzenie już ze startu i nie opierać planu dnia na zakupach po drodze. Dotyczy to zwłaszcza fragmentu po minięciu Munitibar, gdy kolejne miejscowości nie tworzą ciągłego pasa zaplecza przy szlaku.
Punkty wody są rozmieszczone inaczej niż usługi. Potwierdzone miejsca znajdują się blisko początku etapu, następnie przed Ziortza-Bolibar, na dalszym odcinku w stronę Munitibar oraz w rejonie Mendaty. Nie tworzą jednak równych odstępów: najdłuższa przerwa między nimi wynosi 8,07 km. W przebiegu dnia miejscowości pomagają uporządkować trasę: najpierw pojawia się Ziortza-Bolibar, później Munitibar, a następnie Mendata. Ostatnia z nich leży już na długim fragmencie bez wyraźnego skupienia usług, poprzedzającym dojście do mety.
Bilans wysokości całego etapu obejmuje sumę podejść 640 m oraz sumę zejść 708 m. Wartości te odnoszą się do pełnego przebiegu między startem a metą, bez przypisywania poszczególnych podejść konkretnym miejscowościom. Po przejściu przez kolejne punkty orientacyjne trasa zmierza do Gerniki, gdzie ponownie pojawia się miejskie zaplecze. Charakter dnia wyznacza więc nie tyle brak pojedynczych punktów po drodze, ile duża odległość między miejscami, w których usługi skupiają się bezpośrednio przy trasie.
