Águeda jest celem dnia, a dojście do dużego ośrodka zamyka około 25-kilometrowy odcinek rozpoczęty w Mealhadzie. Etap ma wyraźny układ przejścia między miejscowością startową a miejską metą: najpierw opuszcza zabudowę początku trasy, potem prowadzi przez kilka mniejszych miejscowości, by na końcu ponownie związać pielgrzyma z większym centrum. Taki przebieg porządkuje drogę według kolejnych punktów osadniczych, bez jednego długiego ciągu usług od startu aż do mety.
Na wyjściu zaplecze jest gęste i skupione blisko początku etapu. Później usługi pojawiają się w kilku oddzielnych skupieniach. Aguim, osiągane po mniej więcej 5 km, stanowi pierwszy punkt na dalszym przebiegu. Kolejne skupienie przypada na okolice Arcos, mniej więcej 9 km od startu, a następne na Avelãs de Caminho, około 14 km od początku. Między tymi miejscami występują również odcinki pozbawione zaplecza, przy czym najdłuższy z nich ma nieco ponad trzy i pół kilometra. Usługi tworzą więc raczej serię lokalnych stref niż nieprzerwany pas wzdłuż drogi.
Potwierdzone punkty wody są rozłożone w kilku częściach etapu: pierwszy znajduje się krótko po starcie, kolejne przypadają przed rejonem środkowych miejscowości, dalej za nimi oraz niedaleko końca trasy. Najdłuższa przerwa między takimi punktami wynosi około 8 km. Osobnej uwagi wymaga położenie noclegów. Część obiektów leży dalej niż 2 km od przebiegu szlaku, dlatego przy rezerwacji można sprawdzić ich dokładną lokalizację oraz miejsce, w którym trzeba zejść z oznakowanej drogi. Pozwala to odróżnić nocleg przy trasie od adresu związanego z miejscowością, lecz położonego poza właściwym przebiegiem.
Jako punkty orientacyjne służą trzy kolejne miejscowości: najpierw Aguim, następnie Arcos, a później Avelãs de Caminho. Przy drugiej z nich kościół parafialny stoi niemal przy samym szlaku, natomiast przed trzecią przy drodze znajduje się niewielka kapliczka. Oba obiekty pomagają potwierdzić położenie bez odchodzenia daleko od wyznaczonego przebiegu. Po minięciu ostatniej z tych miejscowości trasa kieruje się ku miejskiej mecie. Końcowe dojście ma już charakter wejścia do większego ośrodka i zamyka przejście rozpoczęte na początku dnia.
