Caldas de Reis otwiera dzień jako pierwszy punkt odniesienia na trasie liczącej około 18,5 km. Dalej przebieg porządkują kolejne miejscowości: najpierw O Cruceiro, później O Pino, a następnie Ponte Valga. Taki układ nadaje etapowi wyraźny rytm, ale żaden z jego elementów nie dominuje nad pozostałymi. Miejscowości przeplatają się z odcinkami łączącymi, profil stopniowo się zmienia, a zaplecze występuje z różną częstotliwością. Całość prowadzi ostatecznie do Padrón, bez potrzeby budowania opisu wokół jednego szczególnego fragmentu.
Profil wysokościowy można streścić sumą podejść wynoszącą 194 m oraz sumą zejść sięgającą 247 m. Liczby te odnoszą się do całego przebiegu i nie wskazują położenia poszczególnych zmian wysokości. Etap pozostaje więc zróżnicowany pod względem profilu, lecz bez przypisywania konkretnych podejść lub zejść okolicom mijanych miejscowości. W orientacji lepiej oprzeć się na ich kolejności: po punkcie startowym pojawiają się trzy pośrednie osady, a każda z nich wyznacza następny czytelny odcinek drogi.
Zaplecze jest gęste przez sporą część odcinka od początkowej strefy etapu do jego środkowej części. Później następuje przerwa, po której punkty usługowe ponownie występują częściej przed końcowym fragmentem. Nie tworzą one jednak jednolitego pasa na całej trasie. Potwierdzone miejsca z wodą znajdują się w przybliżeniu na 4,4 km, 10,2 km, 13,7 km oraz 16,9 km. Ich rozmieszczenie nie jest regularne: większy odstęp występuje między pierwszym a drugim punktem, natomiast następne leżą już bliżej siebie.
Dodatkowym odniesieniem na początkowym fragmencie jest oznaczenie 40,050, położone niemal przy szlaku. Może ono potwierdzić przebieg pomiędzy startem a pierwszą z wybranych miejscowości pośrednich. W dalszej części rolę znaków porządkujących etap przejmują przede wszystkim same osady. Dzięki temu przebieg dnia można czytać jako prostą sekwencję miejscowości, zmian profilu i odcinków o gęstszym lub rzadszym zapleczu, bez jednego czynnika narzucającego charakter całej drogi.
