Wyjście z Padrón rozpoczyna zmianę charakteru dnia: od miejscowości startowej szlak prowadzi ku dużemu ośrodkowi, który wyznacza metę całego etapu. Do Santiago pozostaje około 25 km. Układ trasy podporządkowany jest więc stopniowemu przejściu między punktem wyjścia a miejskim celem. Początkowy odcinek szybko wprowadza w ciąg mniejszych miejscowości, natomiast końcowa część stanowi już dojście do ważnego punktu całej Drogi Portugalskiej.
Pierwszymi punktami porządkującymi przebieg są A Pousa, A Baiuca i Cruces. Pojawiają się kolejno na początkowej części trasy, dzięki czemu tworzą naturalną sekwencję orientacyjną po opuszczeniu miejsca startu. Dalej szlak prowadzi w stronę strefy związanej z końcowym miastem, bez jednego dominującego punktu pośredniego wskazanego dla tego odcinka. Bilans wysokości całego etapu obejmuje sumę podejść wynoszącą 443 m oraz sumę zejść równą 196 m. Większy udział podejść jest cechą całego przebiegu, bez przypisywania ich do konkretnych miejsc.
Zaplecze skupia się gęsto zarówno na pierwszej części drogi, jak i na odcinku prowadzącym do mety. Między tymi strefami występuje krótszy fragment o mniejszym nagromadzeniu usług, a najdłuższa przerwa między nimi wynosi niespełna 3 km. Punkty wody są potwierdzone przy starcie, następnie w drugiej z wymienionych miejscowości oraz w przybliżeniu na 9., 14. i 18. kilometrze. Najdłuższy odstęp między kolejnymi takimi punktami przekracza 7 km. Ich rozkład nie jest równomierny, choć obejmuje zarówno wcześniejszą, środkową, jak i późniejszą część etapu.
Dojście do celu zamyka przejście od ciągu mniejszych osad do dużego ośrodka miejskiego. Końcówka zachowuje gęste zaplecze, a coraz silniejsze powiązanie trasy z zabudową sygnalizuje zbliżanie się do mety. Etap ma przez to wyraźny układ przestrzenny: wyjście z miejscowości startowej, seria punktów pośrednich, odcinek przejściowy i wejście do miasta kończącego ten dzień marszu oraz Portugalską Drogę do grobu apostoła.
